REGGIE VOIGTLÄNDER





Over...

het landschap, de dingen en het zelf

Kunst is een avontuurlijke aangelegenheid. Ik wil verder dan het oppervlak. Het kader ontstijgen. Daarbij stel ik mezelf vragen. Is wat je ziet, wat je krijgt? Of zit er nog meer achter? Een spanning die verankerd ligt in het menselijke bewustzijn. Die spanning komt tot uitdrukking in het werk. Ik verwerk aan de realiteit ontnomen beelden tot nieuwe werkelijkheden en onderzoek daarmee universele aspecten in relatie tot het menselijke bestaan. De visie van waaruit zich mijn werkt ontwikkeld is gebaseerd op een kritische houding, ook ten opzichte van het zelf. Zelfreflectie is een van de drijfveren, waardoor ik datgene wat ik doe telkens weer opnieuw aan onderzoek onderwerp. Soms raakt een werk politieke kwesties. Andere keren benadruk ik het persoonlijke. Zo ben ik in dialoog met het aardse bestaan. Alles is in beweging en bevindt zich in een overgangsfase. Zelfs een solide aandoende manifestatie is in feite enkel een tijdelijk fragment. Dat zijn aspecten welke ik in mijn werk ook toelaat. Ik zet mij uiteen met het besef hierover en omarm eindeloosheid.



Verbinden

Mijn werk krijgt vorm door datgene wat ik op mijn pad aantref. Het leggen van verbindingen stelt in staat te duiden en te (her)positioneren. Dat principe is weerspiegeld in de manier waarop mijn werk vorm krijgt. Vanuit de wisselwerking tussen het zelf en datgene waar ik deel van ben leg ik verbindingen. Zo staan ook mijn verschillende werken ten opzichte van elkaar en ontstaan ook mijn totaal installaties. Ze bestaan veelal uit ook los te begrijpen elementen.




Relationeel

Zichtbaar maken is een combinatie van vele factoren Relationele aspecten kunnen universele eigenheden bloot leggen, welke inzicht geven in ons menselijk functioneren en handelen. Zo ook wanneer een bestaand werk aanleiding is voor een nieuw. Dat betreft zowel eigen werk als dat van anderen. Via zulke uiteenzettingen kom ik tot verdieping, ook op het gebied van de artistieke ontwikkeling.




De rol van verschillende media

Door het gebruik van verschillende media of een vertaalslag van het ene naar het andere, of een combinatie hiervan, ontstaan nieuwe zienswijzen. De keuze van het medium is gerelateerd aan de intentie en tegelijkertijd bepalend voor het vervolg. Maar wanneer je een bepaalde weg inslaat, is het vooraf niet zeker waar je uitkomt en soms blijkt het doodlopend. Er gaat dus een bepaalde mate van experiment aan vooraf. Maar ook uit een impasse neem je iets mee. En als duidelijk is wat de uitkomst van een bepaalde handeling is, kan van hieruit verder ontwikkeld worden. Het levert vaak verrassende nieuwe dingen op. Maar tegelijkertijd wil ik me niet eindeloos blijven herhalen dus het is voor mij belangrijk om telkens weer nieuwe ontdekkingen te doen.




Fotografie en digitale manipulatie

Fotografie als direct medium maakt in eerste instantie zichtbaar wat aanwezig is. Het digitale bewerkingsproces vanuit een fotografisch beeld is voor mij een middel om diepere, niet visuele of voor de hand liggende aspecten te verbeelden omtrent visuele realiteit. Ik gebruik fotografie in dat geval ook als middel iets tot de kern te doorgronden. Vaak betreft het dan een transformatie vanuit het realisme naar een schilderkunstig of puur grafisch beeld. Daarmee leg ik gedachtengangen of zienswijzen bloot die anders niet aan de oppervlakte komen. Soms werkt het als een sneeuwbaleffect en worden gedachtengangen juist hierdoor in gang gezet. Zo ontstaan reeksen van beelden welke niet los van elkaar te bezien zijn. Deze verwerk ik in series van stilstaande samenhangende beelden (fotoafdrukken), soms bij elkaar geplaatst in boekvorm of in video’s welke een verloop laten zien. Deze leiden wederom weer vaak tot video-sculpturen of multi-media installaties, naar gelang het proces vordert. Dit proces bestaat uit momenten waarbinnen zich bepaalde stadia uitkristalliseren tot een op zichzelf staand beeld. Ik doe dit aan de hand van thema’s waarvan kunstenaars zich reeds eeuwen bedienen zoals het landschap, het stadsgezicht en het (zelf)portret. Het zijn thema’s welke zich als vanzelf opdringen wanneer men zich begeeft door tijd en ruimte. Daarbij komt de vraag op of de oorsprong ligt in visuele aanleiding zelf of in de erfenis van reeds vertaalde beelden welke opgeslagen ligt in het brein. Het feit dat zich onbewust gevormde gelijkenissen en verbanden voordoen werkt als een katalysator voor een alsmaar groeiend oeuvre waarbij oorzaak en gevolg zich in een vervlochten patroon tot elkaar verhouden.
Aan de ene kant blijf ik graag dicht bij de bron en laat ik de dingen graag zoals ze zijn. Aan de andere kant dwingt verbeelding tot handeling. Vanuit het uitgangspunt in relatie tot de context maak ik mijn keuze betreffende het medium en de techniek.




Werkwijze

Wanneer ik door iets gegrepen wordt, leidt dat in eerste instantie tot verdieping hieromtrent. Gaandeweg kom ik allerlei zaken tegen, waarvan ik de beeldende uitkomst op gevoelsmatige wijze verwerk binnen een bepaald concept. Dat houd ik zo lang mogelijk flexibel. Door observerend te handelen vertaal ik op procesmatige wijze wat zich aan mij voordoet naar op zichzelf staande, nieuwe beelden. In een verlangen te ontdekken en te doorgronden, schep ik werkelijkheden welke tegelijkertijd weer nieuwe vragen oproepen. Het verbeeldingsproces biedt telkens nieuwe inzichten.




Video en grafische processen

Vooral door de etstechnieken ben ik gefascineerd geraakt in de mogelijkheden welke de combinatie van een veelheid van verschillende de stadia als op zichzelf staande momenten in een geheel bieden. Mijn animaties herinneren aan de manier waarop grafiek tot stand komt. Daarvoor gebruik ik stilstaande (fotografische) beelden en digitale manipulatie en plaats verschillende stadia in een bepaald verloop. Deze momenten laat ik ook weer los van dit geheel bestaan. Maar ik maak ook gebruik van video opnames, net zoals ik de fotografie gebruik.





De handeling

De handeling heeft een dwingend karakter maar haar invloed is desalniettemin altijd ondergeschikt aan alle overige invloeden waarbinnen deze plaats vindt. Middels kunst worden de verschillende maten, gradaties en onderlinge verhoudingen onderzocht. Het is een complexe verstrengeling van allerlei factoren welke uiteindelijk het werk maken tot wat het is. Het beeld is daar ook maar een deel van en ik ben me daar bewust van. Daarom begeef ik mij graag binnen niet beheersbare kaders. Ik wil mezelf blijven verwonderen. Hoewel ik de drijvende kracht ben door het te laten gebeuren, richt het werk zich uiteindelijk ook tot mij.


Prev Post Next Post